2si Bir Arada

Esas kızımız Florence, favori adamlarımızdan Josh Homme'la bir araya gelince ortaya böyle de güzel bir şey çıkıyormuş. 9 nisanda piyasaya çıkacak Florence + The Machine MTV Unplugged albümünde yer alıyormuş bu şarkı. 21 nisanda da MTV'de gösterilecekmiş. "Jackson" esasen Johnny Cash ve June Carter tarafından 1963'te seslendirilmiş ama Nancy Sinatra ve Lee Hazelwood da aynı şarkıyı söylemiş.
Orjinaliyle karşılaştırmamak lazım, bence Flo ve Josh'un sesleri birbirine çok yakışmış.
Birlikte daha çok ve daha farklı şarkılar yapmalarını diliyorum.





Unplugged albümün şarkı listesi şöyle:

1. Only If For A Night
2. Drumming Song
3. Cosmic Love
4. Breaking Down
5. Never Let Me Gov
6. Try A Little Tenderness
7. No Light No Light
8. Jackson (ft. Josh Homme)
9. What The Water Gave Me
10. Dog Days Are Over
11. Shake It Out

Florence + The Machine - No Light No Light

Florence + The Machine, teaser'ını yayınladığı No Light, No Light klibini bugün öğlen saatlerinde önümüze sundu. İlk klibi Shake it Out çok daha dramatik ve görsel olarak daha süslüydü. Bu ise albümde öne çıkan şarkılardan biri ama klibi pek beğendiğimi söyleyemem. Bir vodoo hikayesi var ve Flo gökdelenden düşerken onun acısını çekiyor.

Florence + The Machine'e göre hayli sıradan bir klip ve kısa sürede kolaya kaçılmış gibi duruyor. Tamam biliyoruz, albümü bir şekilde sürekli yukarıda tutma çabası var. Kliplerin arası bayağı kısa ama bunun için içerikten ödün vermemek gerek. Bir de son zamanlarda Flo'nun bu ortadan ayrılmış 40'lar esintisi taşıyan saçlarını pek anneanne işi bulduğumu söyleyeyim. Güzelliğine yazık ediyorsun kuzum.

*Ceremonials albüm yazısına şu tıkla ulaşabilirsiniz.

Florence + The Machine - Ceremonials

Florence Welch reklamcı bir babayla, Harvard mezunu bir sanat tarihi profesörünün kızı. Annesinin akademik kariyerine rağmen, liseden sonra illüstrasyon okumak için girdiği Camberwell College of Arts'ı müziğe odaklanmak adına bırakmak zorunda kalmış (ama dönmeyi çok istermiş). Bir bar tuvaletinde çok sarhoşken Mairead Nash'e Etta James'ten "Something Got a Hold On Me"yi söyledikten sonra külkedisi Sindirella'ya dönüşmüş. Bir sonraki hafta o barda sahne almış ve Nash "Duyduğum en güçlü seslerden biriydi, onun menajeri olmam gerektiğini düşündüm" demiş. Ergenlik yıllarından beri arkadaşı olduğu ve birlikte müzik yaptığı Isabella Summers'la isim konusunda ilk başlarda bayağı tereddüt etmişler. Florence Robot/Isabella Machine denemeleri uzun ve sıkıcı gelince olay birdenbire Florence + The Machine şekline girmiş. 2009'da bir röpörtajında "İdeal işimi buldum. Şarkı söylemeyi, dans etmeyi ve giyinmeyi seviyorum. Bir de üstüne para alıyorum - bu inanılmaz" demiş. İşini severek yaptığı için başarılı olduğunu söylesek yalan olmaz.

2009'da Lungs'la ödülleri silip süpüren ve arşivlerimize "You Got The Love" gibi bir klasik eklemeyi beceren Florence, ilk albümünden beri en sevdiğim kadın vokaller arasında bir numaraya yerleşti. Henüz 2. albümü çıkmasına rağmen, yıllardır müzik yapan birçok kadından daha başarılı olan Flo, Ceremonials'la onların üstüne bir o kadarını daha eklemeye hazırlanıyor.

Albümden duyulan ilk şarkı "What The Water Gave Me" yayınlandığından beri Ceremonials'ı büyük bir heyecanla bekliyordum. Albüm, adının hakkını vererek büyük bir ayin gibi görkemli bir şekilde açılıp aynı şekilde sona eriyor. Florence'ın güçlü, pürüzsüz, dokunaklı sesi arp, piyano ve keman gibi dramatik enstrümanlarla birleşip bir de güçlü davullar araya girince karışık ama bir o kadar da masalsı şeyler dinliyorsunuz. Only If For A Night'ta anneannesinin hayaletinden bahsederken, Shake It Out bir marş havasında umut vaat ediyor genç bünyelere. Gotik öğeler, aşk, tutku, şeytan, ayrılık gibi konular Flo'nun şarkılarında dile geliyor. Zarif ama bir o kadar da net ve dokunaklı sözleri, lise yıllarındaki gibi alıp defterlere yazası geliyor insanın.


Bir de bazı şarkıları dinlediğimde (Flo'nun albümü için değil, genel olarak), "Şu film ya da dizinin  havası var bu şarkıda, keşke kullansalar" dediğim oluyor. Bunda da bu şarkı Seven Devils ve dizi Game of Thrones. Kafamda acayip örtüştüler birbirleriyle. Fan made video mu yapsam? :)
Bu albümü dinlerken, şarkıları bağıra çağıra söyleyip, odamda kendi kendime dans ediyorum. Acayip hayallere dalıyor ve şarkıların dibini görüyorum. Biraz güçlü, biraz hayalperest, biraz karanlık ama umutlu hissediyorum. Müziğin tuhaf gücü işte. Bu bile başarının bir kanıtı değil de nedir?

İkinci albüm sınavını başarıyla geçen Florence + The Machine'i güzel günler bekliyor.





Bu video Creator's project tarafından, Abbey Road stüdyosunda Ceremonials kaydı yapılırken çekilmiş. İzlemenizi tavsiye ederim.

Florence+The Machine'den Yeni Album Habercisi

Florence+The Machine'i ozlemistim! Florence zaten en iyi kadın vokaller listesinde benim açımdan bayağı yukarıda bir yerlerdedir. Sonunda stüdyoya girmiş ve yeni albüm için hazırlıkları hızlandırmışlar. Paul Epworth prodüktörlüğünde kaydedilen ve henüz adı belli olmayan albüme 7 Kasım'da kavuşacağız. İşte o kavuşma öncesi "What The Water Gave Me" isimli şarkıyla karşımızdalar. Florence bu şarkıyı yazarken Frida Kahlo ve Virginia Woolf'un onun ilham kaynakları arasında olduğunu ve okyanusun doğanın güzel mucizelerinden biri olduğunu söylemiş.