Hand In Glove münasebetiyle The Smiths için 2:58'lik saygı duruşu

15 yaşındayken There Is A Light That Never Goes Out'u ilk dinlediğim an, müziğe karşı bakış açım ve hislerim tamamen değişmişti. The Smiths hakkında pek bir şey bilmiyordum ama o şarkıdan sonra onlarla ilgili ne varsa dinlemeye ve okumaya başladım. Doğduğum sene yayınlanan The Queen Is Dead'in beni o kadar etkileyeceğini nereden bilebilirdim? Birkaç sene öncesine kadar Backstreet Boys ve türevlerini dinlerken, birden Moz'un beni kalbimden vuran sesiyle tanışmak ve şiirsel sözlerinde kaybolmak daha önce tattığım hiçbir şeye benzemiyordu. Moz'un kızgın, kırgın, öfkeli şarkıları, ergenlik dönemimin soundtrack'i gibi olmuştu. En iyi arkadaş grubum, tabii ki bana, benim duygularımı anlatan Morrissey, muhteşem gitarıyla eşlik eden Marr, Joyce ve Rourke olmuştu.

O yaştan sonra, hayatımın her döneminde The Smiths şarkılarını ayrı bir duyguyla dinledim. Hani küçükken bir klasiği okur seversiniz ama 10 sene sonra okuduğunuzda tamamen başka şeyler görürsünüz ya, işte benim için The Smiths şarkıları da böyle. Öyle zamansız, öyle kusursuzlar ki... 12 sene önce bu şarkıları ilk duyduğumda, içimdeki isyanın dışa yansımasını hissediyordum. Ergenliğin yaşattığı duygularla birlik olmuştu o şarkılar. Şimdi o halimden eser yok ama hayat her zaman güzel değil. Hatta bazen hiç değil. "Keşke uyusam ve aylar sonra uyansam" dediğim zamanlar da oluyor, işte o zaman yine açıyorum The Smiths'i. Bazen o şarkılar sayesine güç buluyorum, bazen sadece sakinleşip dinliyor ve uyuyorum. Unutmak istediklerim uyanınca geçmese de, en azından benim gibi hisseden birileri olduğunu biliyorum. 

Bundan tam 30 sene önce, 13 Mayıs 1983'te ilk single'ları Hand In Glove'u yayınlayan The Smiths sadece beş sene bir arada olsa da, yarattıkları müzik bir ömre bedel. Evet ben "The Smiths, dünyanın gelmiş geçmiş en iyi grubu" diyenlerdenim. Ölene dek onlardan iyi bir grup çıkar mı bilmiyorum ama onların değil 30, dünya durdukça dinleneceklerini biliyorum. 

İyi ki doğdun Hand In Glove, iyi ki hayatımızdan geçtin The Smiths.

Morrissey - Action Is My Middle Name

Morrissey, ertelediği Amerika turnesine devam ediyor. Konserlerden önce dün akşam, kendisini tekrar hatırlatmak için David Letterman'ın konuğu oldu. Yaklaşık bir sene önce BBC Radio'da duyduğumuz ve ara sıra konserlerinde de söylediği "Action Is My Middle Name"i seslendirdi. Onun yeni canlı performansları heyecan veriyor ama keşke David Bowie'nin güzel albüm haberi gibi bir gün ondan da yeni bir albüm haberi alsak... Keşke.



Biting my initials into your neck
You are my possession, you don't realise yet

Am I moving too fast for you?
Am I beginning to confuse you?

Action is my middle name
I can't waste time any more
Everybody has a date with an undertaker
A date that they cannot break

Tongue against tongue and we've only just begun
Could I interest you in hours of fun?

Am I moving too fast for you?
Am I beginning to confuse you?

Action is my middle name
I can't waste time any more
Everybody has a date with an undertaker
A date that they cannot break

Am I moving too fast?
Am I moving too fast?
Am I moving too fast for you?

Action is my middle name
I can't waste time any more
Everybody has a date with an undertaker
A date that they cannot break

Action is my middle name
I can't waste time any more

Morrissey Bize Ne Yaptın? / Morrissey, What Did You Do To Me?

Morrissey konseri öncesinde heyecandan karnıma ağrılar giriyordu. Ofiste sürekli "Heyecanlı mısın?" sorularıyla karşılaşıyor ve coşkuyla "Tabii ki!" diye karşılık veriyordum. Heyecanlı olmamam mümkün müydü? Müziğe sıkı sıkı sarıldığım lise yıllarında The Smiths'i keşfedip, Morrissey'in dünyaya karşı takındığı güçlü tavra hayran kalıp, sözleriyle defterlerimi süslemiştim. Evet, o zamanlar defterlere şarkı sözleri yazılır, özellikle boş derslerde bunu yapmaya özen gösterirdik. Daha sonra büyüdüm, üniversiteye gittim, aşık oldum, acı çektim ve yine yanımda Moz'un sözleri vardı. O herkesten, her şeyden farklıydı. Müzik benim dinim ise, o da benim Tanrı'mdı.


Konsere giderken içim içime sığmıyordu. Daha önce hiçbir konsere giderken bunları hissetmemiştim. Aradaki bütün ayrıntıları geçip Morrissey'in sahneye çıktığı ana geliyorum. Beyaz gömleği, elinde Türk bayrağı, yanında müzisyenleriyle bir anda sahnede belirdi. "Assad Is Shit" yazıyordu ekibin tişörtünde. Bayrağı açarak "People Have The Power" diye söylendi ve beklediğimiz şarkı "How Soon Is Now?"la açılışı yaptı. Konser öncesinde, son setlistlerine baktığımda çok mutlu olmuştum. Ama sonra düşündüm, ne önemi var ki, onun orda olması zaten başlı başına büyük bir olay. İstediği her şeyi çalsın, nasıl olsa hepsini seviyorum ya!


Seyircisine karşı inanılmaz saygısı ve içten sevgisini hissedebiliyordunuz. İnsanların eline dokunması, hatta hayranları eline dokunduktan sonra kendi elini öpmesi, sahneye çıkan kızları kucaklaması o kadar farklıydı ki. Sanki sahnede binlerce çocuğu olan şefkatli bir baba vardı. Kelimesi kelimesine hatırlamıyorum ama "Can you feel my heart? I have nothing else."  (Kalbimi hissedebiliyor musunuz? Başka hiçbir şeyim yok)" gibi bir şeyler duyduğumu hatırlıyorum. İşte o an samimiyeti karşısında eridim. Bir ara mikrofonu öndeki seyircilere verdi ve onlar da içlerinden geleni Morrissey'e söylediler. "Morrissey sen adamın dibisin!" diye haykıran kıza sevgilerimi gönderiyorum :)

1 buçuk saat o kadar çabuk geçti ki, kaç tane şarkı söylediğini falan şu an hatırlamıyorum ama tek bildiğim ona doyamadığım. "I Know It's Over"ı söylemesi beni mahvetti, benim gibi yüzlerce kişinin o şarkıda ağladığını tahmin edebiliyorum. Vegan değilim ama dün Meat Is Murder'ı dinlerken çok etkilendim. 'Meet Your Meat' videosu da şarkıyı söylerken arkada gösterildi, bunu yapmaya herkes cesaret edemez. Ama o "All politicians are the roots of evil" diyecek kadar da cesur ve güçlü. Sonsuza kadar sürmesini istediğim konser, hızlıca geçti. Kalbime birkaç tane çizik attı Morrissey. Hayatımın unutulmaz günleri arasına girmiş oldu bu konser. Onu çok seviyordum ama bu konserden sonra sevgim binlerce kat artmış oldu. Çıkışta uzunca bir süre yürüdüm ve kulağımda hala "I know it's over" diyen Morrissey'in kalp yaralayan sesi vardı.


Kısa not: Bu konserle ilgili ne kadar yazarsam yazayım hep yarım kalacakmış gibi hissediyorum. Şu an duygularımı anlatmada çok başarılı değilim sanırım ama konseri yaşayanlar neler hissettiğimi tahmin edebilir :)


------------


I had terrible stomach ache before Morrissey concert, it's all about excite! Everyone in the office asked me "Are you exciting?" How can I not be? When I was discovering the power of the music in high school years, I met to The Smiths then I was being charmed by Morrissey's strong attitude against world. I used to write lyrics on my notebooks, papers, anything I found. Then I went to college, fell in love, my heart was broken and Morrissey was the only person who is with me all the time with his songs. He is unique, like no other. If music is my religion, so Moz is my God..


I felt so different yesterday. I've never felt before in any other concerts. Morrissey showed up with his white shirt and jeans, Turkish flag on his hand and his musicians with "Assad is shit!" t-shirts. He opened the flag and murmured "People Have The Power" then started to sing "How Soon Is Now?" as we expected! When I looked his previous setlists, it all looked flawless but then I think, it doesn't even matter! I'll be happy whatever he sings, I love all of them! The most important thing is that he is here with us.


You can feel his respect and love to his audience in every moment. He touched fans and kissed his own hand which fans held. He hugged the girls who tried to jump on the stage, actually he helped his fan to jump on the stage :) It was all so different and honest. His honesty breaks the walls between fans and Moz! It feels like he has thousands of children and he is loving father of them. He said to us "Can you feel my heart? I have nothing else." I was melted. Then he gave microphone to audience and people said "I love you Morrissey!", "Will you marry me?" (really?), "Morissey sen adamın dibisin which means "You are the man! You are the best of best" in slang (not bad) :) Then added "There is a light that never goes out and you showed it to us" which is the most meaningful sentence from audience.


He started at 10 pm and off to stage at 11:35 (if I'm not wrong). It was not enough for me. "I Know It's Over" was the top of the gig for me. I felt so sad, cried and I know there is hundreds of people like me yesterday. I'm not vegan but I felt so emotional when he sang "Meat Is Murder". He introduced the song "Meat Is Shit" and we saw "Meet Your Meat" video on the background. No one can be brave like him. Which musician can say "All the politicians are the roots of the evil"? He said. I wish that concert lasts forever, it's gone so fast. He scratched my heart and it really hurts. Yesterday is gonna remember always. I used to love him but now I love him more and more. I walked down on the lonely dark streets after the gig and his voice tinkled out and wounded my heart "I know it's over".


(OK moz_fan here is an English version for you. No need to google translate! )